ohyb
Uiterlijk
- ohyb
ohyb
- buigpunt; punt waarin de kromming van een lijn van teken verandert
- (natuurkunde) buiging; het ombuigen van een materiaal
- (natuurkunde)(optica) diffractie; buiging van stralen
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | ohyb | ohyby |
| genitief | ohybu | ohybů |
| datief | ohybu | ohybům |
| accusatief | ohyb | ohyby |
| vocatief | ohybe | ohyby |
| locatief | ohybu | ohybech |
| instrumentalis | ohybem | ohyby |
- Internetová jazyková příručka - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch)
- Slovník spisovného jazyka českého - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch)
- Příruční slovník jazyka českého - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch)
- Česko-německý slovník Fr. Št. Kotta - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch / Duits)
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
Categorieën:
- Woorden in het Tsjechisch
- Woorden in het Tsjechisch met IPA-weergave
- Woorden in het Tsjechisch met audioweergave
- Zelfstandig naamwoord in het Tsjechisch
- Natuurkunde in het Tsjechisch
- Optica in het Tsjechisch
- Mannelijk zelfstandig naamwoord in het Tsjechisch
- Onbezield mannelijk zelfstandig naamwoord in het Tsjechisch