klemmen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  klemmen    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• klem·men

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘vastzetten, knellen’ voor het eerst aangetroffen in 1477

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
klemmen	klemde	geklemd
zwak -d	volledig

Werkwoord

klemmen

1. overgankelijk strak tegen elkaar aandrukken (zodat schuiven niet meer mogelijk is)

   • De deur klemde en kon dus niet meer open en dicht gedaan worden. 
   • Ik heb mij vinger tussen de deur en de deurpost geklemd zodat ik nu een blauwe plek heb. 

Hyponiemen

• aanklemmen, afklemmen, beklemmen, dichtklemmen, inklemmen, omklemmen, opeenklemmen, samenklemmen, vastklemmen

Afgeleide begrippen

   

klemband klembeugel klemblaar klembord klemhaak klemmap klemmer klemming klemrijden klemschroef klemschroevendraaier klemspanning klemster klemstrook klemtoon klemvast klemvoet klemzetten

Vertalingen

    1.   

Engels: pinch (en)

Spaans: coger con pinzas (es), pellizcar (es), pinzar (es)

Zelfstandig naamwoord

de klemmen mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord klem

Gangbaarheid

• Het woord klemmen staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "klemmen" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
98 %	van de Vlamingen.