kiel

Een schip met kiel.

Klavecimbelmechaniek

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  kiel    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• kiel

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	kiel	kielen
verkleinwoord	kieltje	kieltjes

Zelfstandig naamwoord

kiel

1. m (scheepvaart) een verlenging van de onderzijde van een (zeil)schip die dient om het verlijeren tegen te gaan en het schip een grotere stabiliteit te geven
2. v/m (kleding) een kledingstuk zonder voorsluiting dat het bovenlichaam bedekt en onder landbouwers populair was
3. m (muziekinstrument) een wigvormig pennetje waarmee in toetsinstrumenten zoals een klavecimbel, een snaar wordt getokkeld

   De kiel of plectrum werd vroeger van een ravenpen gemaakt.

Synoniemen

• [3] plectrum

Afgeleide begrippen

• [1] kielbalk, kimkiel, kiellinie, kielwater

Verwante begrippen

• [1] midzwaard, scheepsromp, zeilschip, zijzwaard, zwaard
• [3] dok, toetsinstrument, tokkelinstrument, spinet

Vertalingen

    1. een verlenging van de onderzijde van een (zeil)schip die dient om het verlijeren tegen te gaan en het schip een grotere stabiliteit te geven   

Afrikaans: kiel (af) Catalaans: quilla (ca) Deens: køl (da) Duits: Kiel (de) m Engels: keel (en) Faeröers: kjølur (fo)

Fins: köli (fi) Frans: quille (fr) v Italiaans: chiglia (it) Papiamento: kil Spaans: quilla (es) v Zweeds: köl (sv) g

    2. kledingstuk   

    3. plectrum   

Werkwoord

vervoeging van
kielen

kiel

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kielen
   

   Ik kiel.

2. gebiedende wijs van kielen
   

   Kiel!

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kielen
   

   Kiel je?