dief

Nederlands

Woordafbreking

• dief

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	dief	dieven
verkleinwoord	diefje	diefjes

Zelfstandig naamwoord

dief m

1. iemand (persoon of dier) die iets steelt

Synoniemen

• boef

Antoniemen

• dievegge

Afgeleide begrippen

• hartendief, kruimeldief, hoteldief, winkeldief

Vertalingen

    1.   

Deens: tyv (da) Duits: Dieb (de) m Engels: thief (en) Frans: voleur (fr) m Latijn: fur (la), clepta (la) Noors: tyv (no)

Papiamento: ladron, hòrtadó Russisch: вор (ru) Spaans: ladrón (es) Turks: hırsız (tr) Zweeds: tjuv (sv)

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Afrikaans

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	dief	diewe

Zelfstandig naamwoord

dief

1. dief