Naar inhoud springen

zub

Uit WikiWoordenboek


  • Afgeleid van het Proto-Slavische *zǫbъ

zub m

  1. (anatomie) tand; een harde en wittige gecalcificeerde structuur in de mond van mensen en veel dieren, hoofdzakelijk gebruikt voor het kauwen van eten


  • zub
  • Afgeleid van het Proto-Slavische *zǫbъ

zub monbezield

  1. (anatomie) tand; een harde en wittige gecalcificeerde structuur in de mond van mensen en veel dieren, hoofdzakelijk gebruikt voor het kauwen van eten
  2. (techniek) tand; een meestal scherp uitsteeksel aan bepaalde voorwerpen, zoals zagen of tandwielen


  • zub
  • Afgeleid van het Proto-Slavische *zǫbъ

zub monbezield

  1. (anatomie) tand; een harde en wittige gecalcificeerde structuur in de mond van mensen en veel dieren, hoofdzakelijk gebruikt voor het kauwen van eten
    «Spadl ze žebříku a vyrazil si zub
    Hij is van trap gevallen en heeft een tand uit z'n mond geslagen.
  2. (techniek) tand; een meestal scherp uitsteeksel aan bepaalde voorwerpen, zoals zagen of tandwielen
    «Pila měla tupé zuby
    De zaag had botte tanden.
  • bílé zuby monbezieldmv – witte tanden
  • bolesti zubů vtandpijn
  • čistit si zubytandenpoetsen
  • cvakat zuby – met de tanden klapperen
  • drkotat zuby – met de tanden klapperen
  • kořen zubu monbezieldtandwortel