Naar inhoud springen

westen

Uit WikiWoordenboek
Andere schrijfwijzen Niet te verwarren met: Westen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • wes·ten
Woordherkomst en -opbouw
  • erfwoord Ontwikkeld uit een Germaanse ablatief-vorm *westanē “(van)uit het westen”, vergelijk Oudengels westan, Middelengels westen, Duits Westen, Oudnoords vestan. [1]
enkelvoud meervoud
naamwoord westen
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

het westen o

  1. (windstreek) een van de windstreken, die op landkaarten overeenkomt met de linkerkant
    • De zon gaat onder in het westen. 
    • Nederland en België liggen ten westen van Duitsland. 
    ▸ Ryu, de knecht, had ons begin mei gebeld vanuit de flat van zijn zus in het westen van Japan.[2]
    ▸ Ze was een jaar of dertig, aan de manier' waarop ze de r uitsprak te horen, kwam ze uit het westen van het land.[3]
Synoniemen
Antoniemen
Verwante begrippen
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

99 %van de Nederlanders;
100 %van de Vlamingen.[4]

Meer informatie

Verwijzingen

  1. ↑ westen op website: Etymologiebank.nl
  2. ↑ “Holy Trientje” (2019), Ambo Anthos, ISBN 9789026334238
  3. ↑
    Manik Sarkar
    “Ossenkop” (2024), Hollands Diep, ISBN 9789048862696
  4. ↑ Bronlink geraadpleegd op 28 april 2020 Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be

Achterhoeks

Zelfstandig naamwoord

westen

  1. (windstreek) westen; een van de windstreken, die op landkaarten overeenkomt met de linkerkant

Fries

Zelfstandig naamwoord

westen

  1. (windstreek) westen; een van de windstreken, die op landkaarten overeenkomt met de linkerkant
Verwante begrippen

Nedersaksisch

Zelfstandig naamwoord

westen

  1. (windstreek) westen; een van de windstreken, die op landkaarten overeenkomt met de linkerkant

Sallands

Zelfstandig naamwoord

westen

  1. (windstreek) westen; een van de windstreken, die op landkaarten overeenkomt met de linkerkant
Overgenomen van "https://nl.wiktionary.org/w/index.php?title=westen&oldid=5407929"