voegen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • voe·gen
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘verbinden’ voor het eerst aangetroffen in 1100 [1] [2]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
voegen
voegde
gevoegd
zwak -d volledig

Werkwoord

voegen

  1. (juridisch) Een procespartij kan zich 'voegen' in een zaak waar hij of zijn niet de initiator van is. [3]
  2. het afwerken van metselwerk [4]
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Zelfstandig naamwoord

voegen mv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord voeg

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
99 % van de Vlamingen.

Verwijzingen