vivo

Latijn

Werkwoord

vervoeging van
vīvĕre

vīvō

1. actief indicatief praesens, eerste persoon enkelvoud van vīvĕre

   «Vivo ergo sum.»

   Ik leef, dus ik besta.

Spaans

	enkelvoud	meervoud
mannelijk	vivo	vivos
vrouwelijk	viva	vivas

Bijvoeglijk naamwoord

vivo

1. pittig, heftig, intens, fel
2. levend, levendig

Werkwoord

vervoeging van
vivar

vivo

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd (presente) van vivar

vervoeging van
vivir

vivo

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd (presente) van vivir