verplichten

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  verplichten    (hulp, bestand)

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
verplichten	verplichtend
verplichting

Woordafbreking

• ver·plich·ten

Woordherkomst en -opbouw

• afgeleid van plicht met het voorvoegsel ver- en met het achtervoegsel -en

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
verplichten	verplichtte	verplicht
zwak -t	volledig

Werkwoord

verplichten

1. overgankelijk tot regel maken dat iets moet

   • Dat verplicht je tot niets. 

Verwante begrippen

• dwingen, noodzaken, verbinden

Afgeleide begrippen

• verplichting

Vertalingen

    1. tot regel maken dat iets moet   

Catalaans: obligar (ca) Duits: verpflichten (de) Engels: oblige (en) Frans: obliger (fr)

Latijn: obligare (la) Papiaments: obligá Spaans: obligar (es)

Gangbaarheid

• Het woord verplichten staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "verplichten" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.