timor

Latijn

Woordherkomst en -opbouw

• van timere (vrezen)

Zelfstandig naamwoord

timor m

1. vrees

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	timor	timōrēs
genitief	timōris	timōrium
datief	timōrī	timōribus
accusatief	timōrem	timōrēs
vocatief	timor	timōrēs
ablatief	timōre	timōribus

Synoniemen

• metus