staaf

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • staaf
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘stang’ voor het eerst aangetroffen in 1599 [1] [2]
enkelvoud meervoud
naamwoord staaf staven
verkleinwoord staafje staafjes

Zelfstandig naamwoord

staaf v/m

  1. een massieve langwerpige min of meer cilindervormige stang of balk
    • Hij sloeg de vrouw met een staaf. 
Verwante begrippen
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Werkwoord

vervoeging van
staven

staaf

  1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van staven
    • Ik staaf. 
  2. gebiedende wijs van staven
    • Staaf! 
  3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van staven
    • Staaf je? 

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders;
99 % van de Vlamingen.

Verwijzingen


Limburgs

Uitspraak
  • IPA: /staːf/ (Etsbergs)

Zelfstandig naamwoord

staaf v

  1. staaf
Verbuiging
Afgeleide begrippen