spurt

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  spurt    (hulp, bestand)
• IPA: / spʏrt / (1 lettergreep)

Woordafbreking

• spurt

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘sprint’ voor het eerst aangetroffen in 1886
• van Engels spurt

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	spurt	spurts spurten
verkleinwoord	spurtje	spurtjes

Zelfstandig naamwoord

de spurt m

1. snelle vooruitgang door een extra inspanning gedurende een korte tijd
2. (sport) sterke tempoverhoging gedurende een korte tijd om in een race andere deelnemers af te schudden

Synoniemen

• sprint

Hyponiemen

• eindspurt, groeispurt, massaspurt

Afgeleide begrippen

• spurten

Vertalingen

    2.   

Frans: giclette (fr) v

Werkwoord

vervoeging van
spurten

spurt

1. enkelvoud tegenwoordige tijd van spurten
2. gebiedende wijs van spurten

Gangbaarheid

• Het woord spurt staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "spurt" herkend door:

96 %	van de Nederlanders;
97 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Engels

Woordherkomst en -opbouw

• van Middelengels sprutten

vervoeging
onbepaalde wijs	to  spurt
he/she/it	spurts
verleden tijd	spurted
voltooid deelwoord	spurted
onvoltooid deelwoord	spurting
gebiedende wijs	spurt

Werkwoord

spurt

1. onovergankelijk (van een vloeistof) ineens in een grote hoeveelheid naar buiten stromen, gulpen, spuiten
2. overgankelijk (van een vloeistof) ineens in een grote hoeveelheid naar buiten laten stromen, spuiten
3. onovergankelijk gedurende een korte tijd heel snel vooruit gaan

enkelvoud	meervoud
spurt	spurts

Zelfstandig naamwoord

spurt

1. grote hoeveelheid vloeistof die opeens naar buiten stroomt, guts, straal
2. inspanning om in een korte tijd snel vooruit te gaan, sprint

Overerving en ontlening

• Nederlands: spurt, spurten