perfectum

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • per·fec·tum
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘voltooid tegenwoordige tijd’ voor het eerst aangetroffen in 1638 [1]
  • van het Latijn [2]
enkelvoud meervoud
naamwoord perfectum perfecta
perfectums
verkleinwoord perfectumpje perfectumpjes

Zelfstandig naamwoord

perfectum o

  1. (taalkunde) voltooid tegenwoordige tijd
    • Een werkwoord in het perfectum. 

Gangbaarheid

64 % van de Nederlanders;
79 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen


Latijn

Zelfstandig naamwoord

perfectum o

  1. (grammatica) vorm van het werkwoord die in het Latijn zowel de actieve als passieve voltooid tegenwoordige tijd aangeeft
    amavit = hij heeft bemind
Verwante begrippen
Verbuiging


Meer informatie