mies

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Andere schrijfwijzen Niet te verwarren met: Mies


Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • mies
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Jiddisch [1], waarschijnlijk via Duits mies, in de betekenis van “ongunstig” als Bargoense term voor het eerst aangetroffen in 1916 [2]
stellend vergrotend overtreffend
onverbogen mies mieser miest
verbogen miese miesere mieste
partitief mies miesers -

Bijvoeglijk naamwoord

mies

  1. (Jiddisch-Hebreeuws) ongunstig, lelijk, akelig, bangelijk
Afgeleide begrippen

Gangbaarheid

70 % van de Nederlanders;
38 % van de Vlamingen.[3]

Verwijzingen


Duits

Uitspraak
Woordafbreking
  • mies
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit Jiddisch מיאוס (mies) ergerlijk, “afschuw opwekkend”, uit Hebreeuws מאיס (meʾīs) slecht, verachtelijk, voor het eerst aangetroffen in de 19e eeuw in Berlijn [1], vervolgens in de algemene jongerentaal tussen 1900 en 1930. [2]

Bijvoeglijk naamwoord

mies

  1. (spreektaal) ergerlijk, akelig
  2. (spreektaal) gemeen, akelig
  3. (spreektaal) miserabel, waardeloos

Verwijzingen

  1. Friedrich Kluge, bearbeitet von Elmar Seebold “Etymologisches Wörterbuch der deutschen Sprache”, 24., durchgesehene und erweiterte Auflage (2001), Walter de Gruyter, Berlin/New York, p. 618
  2. Bronlink Weblink bron “Von knorke bis gaga – die Entwicklung der Jugendsprache” (2 juni 2008) op Spiegel.de

Fins

Zelfstandig naamwoord

mies

  1. man