erosie

Nederlands

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘afslijting van land’ voor het eerst aangetroffen in 1669 ^[1]
Naamwoord van handeling van eroderen met het achtervoegsel -ie
afgeleid van het Franse érosion of daarvoor van het Latijnse 'erosio'

de erosie v

(medisch) oppervlakkige beschadiging, oppervlakkige slijmvlieszweer
(aardrijkskunde) afslijting van land door de werking van wind, ijs, stromend water en de zee, bodemerosie
▸ Koraalriffen zijn van levensbelang voor het leven in de oceanen en daardoor ook voor de mensheid. 25 procent van het zeeleven leeft in en rond koraalriffen. Ze zijn van belang voor de visserij, toerisme en bescherming van kustlijnen tegen erosie en stormen. Het is nog onduidelijk of en wanneer het huidige proces van verbleking stopt.^[2]

1-2. beschadiging en afslijting

Het woord erosie staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

99 %	van de Nederlanders;
98 %	van de Vlamingen.^[3]

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	erosie	erosies
verkleinwoord