eques
Uiterlijk
eques m
- ruiter
- (politiek) "ridder", iemand die behoorde tot de lagere rang binnen de toplaag van de Romeinse samenleving
- (Laatlatijn) (schaak) paard
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | eques | equitēs |
| genitief | equitis | equitum |
| datief | equitī | equitibus |
| accusatief | equitem | equitēs |
| vocatief | eques | equitēs |
| ablatief | equite | equitibus |