dreigen

Nederlands

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
dreigen	dreigend
dreiging

Uitspraak

• Geluid:  dreigen    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• drei·gen

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘bedreigend bejegenen’ voor het eerst aangetroffen in 1240

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
dreigen	dreigde	gedreigd
zwak -d	volledig

Werkwoord

dreigen

1. inergatief een bestraffende handeling in het vooruitzicht stellen

   • De werknemers dreigden met een staking. 

2. bang maken
3. er zou iets ergs kunnen gebeuren

   • Er dreigt een fors onweer. 

Hyponiemen

• afdreigen, bedreigen

Afgeleide begrippen

• dreigbrief, dreiger, dreiggedrag, dreighouding, dreiging, gedreig

Vertalingen

    1. een bestraffende handeling in het vooruitzicht stellen   

Duits: drohen (de) Engels: threaten (en), menace (en) Frans: menacer (fr) Italiaans: minacciare (it)

Noors: true (no) Nynorsk: true (nn) Portugees: ameaçar (pt) Spaans: amenazar (es), amagar (es)

Gangbaarheid

• Het woord dreigen staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "dreigen" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.