dojít
Uiterlijk
- IPA: /dɔjiːt/
- do·jít
dojít perfectief
- (lopens) aankomen; een bestemming bereiken
- opraken; door gebruik uitgeput raken van voorraden
- gebeuren, plaatsvinden, plaatshebben
- zich realiseren; bewust worden van een bepaald feit
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| eerste persoon | dojdu | dojdeme | |
| tweede persoon | informeel | dojdeš | dojdete |
| formeel | dojdete | ||
| derde persoon | dojde | dojdou | |
- Oude schrijfwijze: dojíti perfectief