brún

Niet te verwarren met: brun

Oudnoords

Woordafbreking

• brún

v [sterk-ir]	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	brún		brýnn brúnir
genitief	brúnar		brúna
datief	brún		brúnum
accusatief	brún		brúnir

Zelfstandig naamwoord

brún v

1. kant, rand
2. (kleding) bies
3. (anatomie) brauw
4. heuveltop, rand van een afgrond
5. tempelgordijn

Afgeleide begrippen

• [1]: bulkabrún
• [1]: dagbrún
• [1]: dagsbrún
• [3]: augabrún
• [3]: augnabrún
• [3]: yglibrún
• [4]: bjargabrún
• [4]: bjargarbrún
• [4]: brekkubrún
• [4]: fjallsbrún
• [4]: halsbrún
• [4]: ísbrún
• [5]: altarisbrún
• [5]: forfallsbrún
• [5]: háaltarisbrún
• [5]: heiðarbrún
• [5]: silkibrún