bevruchten

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • be·vruch·ten
Woordherkomst en -opbouw
  • afgeleid van vrucht met het voorvoegsel be- en met het achtervoegsel -en
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
bevruchten
bevruchtte
bevrucht
zwak -t volledig

Werkwoord

bevruchten [1]

  1. overgankelijk bij een vrouwelijk wezen of organisme een vrucht doen ontstaan
    • De stier bevruchtte de koe. 
  2. (kunst) inspireren, stimuleren
    • De kunstenaars in het dorp bevruchtten elkaar zodat ze ieder tot grotere prestaties kwamen. 
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
100 % van de Vlamingen.

Verwijzingen