bellator

Latijn

Bijvoeglijk naamwoord

bellātor

1. krijgshaftig, strijdlustig

Zelfstandig naamwoord

bellātor m

1. strijder, krijgsman
2. oorlogsheld

Afgeleide begrippen

• bellātrīx
• bellātōrius

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	bellātor	bellātōrēs
genitief	bellātōris	bellātōrium
datief	bellātōrī	bellātōribus
accusatief	bellātōrem	bellātōrēs
vocatief	bellātor	bellātōrēs
ablatief	bellātōre	bellātōribus