bedenkelijk

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • be·den·ke·lijk
Woordherkomst en -opbouw

Bijwoord

bedenkelijk

  1. op een wijze die van enig bedenk, van twijfel of van bezorgdheid blijk geeft
    • Hij schudde bedenkelijk met het hoofd. 
stellend vergrotend overtreffend
onverbogen bedenkelijk bedenkelijker bedenkelijkst
verbogen bedenkelijke bedenkelijkere bedenkelijkste
partitief bedenkelijks bedenkelijkers -

Bijvoeglijk naamwoord

bedenkelijk

  1. wat bezorgdheid of afkeuring opwekt
    • De toestand is en blijft dus zeer bedenkelijk. 
  2. wat het gevolg is van afkeuring en zorgen
    • De chef keek zeer bedenkelijk naar de prestaties van zijn personeel. 
     ‘Hoe was je dag? ’Ze haalde haar schouders op. ‘Ging wel. Heel normaal, eigenlijk.’ Jeroen knikte bedenkelijk.[1]
     Hij had de bedenkelijke uitdrukking op haar gezicht goed op waarde geschat.[1]
Verwante begrippen
Typische woordcombinaties
  • De zaak is zeer bedenkelijk.
  • van bedenkelijk niveau
Vertalingen

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders;
98 % van de Vlamingen.[2]

Verwijzingen

  1. 1,0 1,1 Suzanne Vermeer op WikipediaAll-inclusive” op Wikipedia (2006), A. W. Bruna Uitgevers B. V. , Utrecht, ISBN 90-229-9182-2
  2. Bronlink geraadpleegd op 28 april 2020 Weblink bron Gearchiveerde versie “Word Prevalence Values” op ugent.be