bedenkelijk

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  bedenkelijk    (hulp, bestand)
• IPA: /bəˈdɛŋkələk/

Woordafbreking

• be·den·ke·lijk

Woordherkomst en -opbouw

• Naamwoord van handeling van bedenken met het achtervoegsel -lijk met het invoegsel -e-

Bijwoord

bedenkelijk

1. op een wijze die van enig bedenk, van twijfel of van bezorgdheid blijk geeft

   • Hij schudde bedenkelijk met het hoofd. 

   ▸ Als ze wordt gevraagd of ze een leven voor het kunstenaarsbestaan heeft gehad begint ze hevig te knikken, al tuit ze daarbij ook bedenkelijk haar lippen, een ambivalente houding die ze de hele tijd heeft als ze praat.

	stellend	vergrotend	overtreffend
onverbogen	bedenkelijk	bedenkelijker	bedenkelijkst
verbogen	bedenkelijke	bedenkelijkere	bedenkelijkste
partitief	bedenkelijks	bedenkelijkers	-

Bijvoeglijk naamwoord

bedenkelijk

1. wat bezorgdheid of afkeuring opwekt

   • De toestand is en blijft dus zeer bedenkelijk. 

2. wat het gevolg is van afkeuring en zorgen

   • De chef keek zeer bedenkelijk naar de prestaties van zijn personeel. 

   ▸ ‘Hoe was je dag? ’Ze haalde haar schouders op. ‘Ging wel. Heel normaal, eigenlijk.’ Jeroen knikte bedenkelijk.

   ▸ Hij had de bedenkelijke uitdrukking op haar gezicht goed op waarde geschat.

Verwante begrippen

• dubieus
• twijfelachtig
• zorgwekkend

Typische woordcombinaties

• De zaak is zeer bedenkelijk.
• van bedenkelijk niveau

Vertalingen

    1. wat bezorgdheid of afkeuring opwekt   

Duits: bedenklich (de), zweifelhaft (de)

Spaans: dudoso (es), peligroso (es), arriesgado (es), crítico (es), grave (es)

    De zaak is zeer bedenkelijk.   

Duits: Die Sache ist oberfaul. Die Angelegenheit stinkt zum Himmel.

    van bedenkelijk niveau   

Duits: von bedenklichem Niveau

Gangbaarheid

• Het woord bedenkelijk staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "bedenkelijk" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
98 %	van de Vlamingen.