aangrenzend

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  aangrenzend    (hulp, bestand)
• IPA: / aŋˈɣrɛnzənt / (3 lettergrepen)

Woordafbreking

• aan·gren·zend

Woordherkomst en -opbouw

• Voltooid deelwoord van aangrenzen.

	stellend
onverbogen	aangrenzend
verbogen	aangrenzende
partitief	aangrenzends

Bijvoeglijk naamwoord

aangrenzend

1. rechtstreeks grenzend aan iets anders

   • Het huis bestaat uit lange gangen met aangrenzende vertrekken. 

   ▸ Het aangrenzende winkelcentrum was nagenoeg leeg.

Synoniemen

• aanliggend, aanpalend, belendend, naastgelegen, naburig

Vertalingen

    1. rechtstreeks grenzend aan iets anders   

Duits: angrenzend (de) Engels: adjacent (en), adjoining (en), bordering (en), contiguous (en), neighbouring (en) Frans: avoisinant (fr), limitrophe (fr), voisin (fr)

Italiaans: limitrofo (it) Pools: graniczacy (pl) Spaans: limítrofe (es), adyacente (es), colindante (es), contiguo (es), vecino (es), inmediato (es), confinante (es), aledaño (es)

Werkwoord

vervoeging van:	aangrenzen
verbogen vorm:	aangrenzende

aangrenzend

1. onvoltooid deelwoord van aangrenzen

Gangbaarheid

• Het woord aangrenzend staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "aangrenzend" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.