ruimte

Nederlands

Woordafbreking

• ruim·te

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van ruim met het achtervoegsel -te.

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	ruimte	ruimten ruimtes
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

ruimte v

1. beschikbare uitgestrektheid, mate waarin iets ruim is

   Hij heeft er de ruimte.

2. vertrek, kamer

   We kwamen in een ruimte die bedoeld was voor het houden van vergaderingen.

3. heelal, universum

   De raket werd de ruimte ingeschoten.

Uitdrukkingen en gezegden

• [1]: de openbare ruimte / de publieke ruimte

de ruimte die voor iedereen toegankelijk is

Hyponiemen

• bagageruimte, bergruimte, expositieruimte, faseruimte, loonruimte, naamruimte, ondervragingsruimte, ontvangstruimte, raakruimte, scheepsruimte, tussenruimte, vectorruimte, zolderruimte,

Afgeleide begrippen

bagageruimtehendel bagageruimteslot ruimtegebrek ruimteonderzoek

ruimtepak ruimtereis ruimteschroot ruimtesonde

ruimtestation ruimtetelescoop ruimtevaart ruimtevaartcentrum

ruimtevaartdeskundige ruimtevaartindustrie ruimtevaartontwikkeling ruimtevaartprogramma

ruimtevaarttechniek ruimteveer ruimtevrees ruimtewandeling

Vertalingen

    1. beschikbare uitgestrektheid   

Duits: Platz (de) m

Zweeds: rymd (sv)

    2. vertrek, kamer   

Duits: Raum (de) m, Zimmer (de) o Noors: rom (no) o [A]

Nynorsk: rom (nn) o [A]

    3. heelal   

Duits: Weltraum (de) m Engels: space (en) Koerdisch: valageh (ku) Nynorsk: verdsrom (nn) o

Noors: verdensrom (no) o Pools: przestrzeń (pl) o Zweeds: rymd (sv)

    de openbare ruimte / de publieke ruimte   

Duits: der öffentliche Raum