verdragen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  verdragen    (hulp, bestand)
• IPA: / vərˈdraɣə(n) / (3 lettergrepen)

Woordafbreking

• ver·dra·gen

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van dragen met het voorvoegsel ver-.

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
verdragen	verdroeg	verdragen
klasse 6	volledig

Werkwoord

verdragen

1. overgankelijk bestand zijn tegen (iets ergs)

   • Hij kon het harde geluid van het concert niet langer verdragen en ging naar huis. 

   ▸ Maar vooral omdat ze 'de gedachte niet kan verdragen dat [ze] nooit meer een slapende baby zou vasthouden, de agonie van hun oogleden, hun mondjes, hun huid'.

   ▸ Hoe was het mogelijk dat ze het leven tot nu toe had kunnen verdragen zonder die kus? Hoe had ze geleefd? Hij had haar meegesleurd door het donker om een pistool af te vuren in een kerk en daarna had hij haar gekust.

   ▸ Hoe verdragen die lichamen dat? Bibi eet niet veel.

2. overgankelijk (voedsel) kunnen verteren

   • Steeds meer mensen verdragen geen zuivel. 

Vertalingen

    1. bestand zijn tegen   

Duits: aushalten (de), ertragen (de) Engels: endure (en) Noors: holde (no)

Papiaments: soportá Spaans: aguantar (es)

    2. kunnen verteren   

Duits: vertragen (de)

Zelfstandig naamwoord

de verdragen mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord verdrag

Gangbaarheid

• Het woord verdragen staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "verdragen" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.