vekil
- ve·kil
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | vekil | vekiller |
| genitief | vekilin | vekillerin |
| datief | vekile | vekillere |
| accusatief | vekili | vekilleri |
| locatief | vekilde | vekillerde |
| ablatief | vekilden | vekillerden |
vekil
- gemachtigde, gevolmachtigde, zaakgelastigde
- plaatsvervanger, zaakwaarnemer
- (politiek) volksvertegenwoordiger, parlementariër
- (politiek), (verouderd) minister
- [3] milletvekili, mebus, parlamenter
- [4] bakan