ter bevoegde plaatse

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ter be·voeg·de plaat·se
Woordherkomst en -opbouw

vaste verbinding van ter (voorzetsel), bevoegde (bijvoeglijk naamwoord) en plaats (zelfstandig naamwoord) met de uitgang -e van de datief [1]

Bijwoord

ter bevoegde plaatse

  1. (verouderd) door of bij een instantie die erover gaat
  2. (verouderd) op een geschikt punt (in een tekst)
Synoniemen
Verwante begrippen
Opmerkingen
  • Het woord "ter" is een samentrekking van het voorzetsel "te" en "der", de datief van het lidwoord de. De naamwoorden die bij het voorzetsel "te" horen, stonden vroeger in de datief. In de echte archaïsche vorm wordt daarom ook het bijvoeglijk naamwoord "bevoegd" verbogen. Als de zinsnede is afgeleid van "bevoegde plaats", zonder bepaald lidwoord, is de vorm met "te" juist: daarmee wordt dan aangegeven dat er niet naar een bepaalde instantie of plaats wordt verwezen.

Gangbaarheid

Verwijzingen