mismaakt

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen


Nederlands

mismaakt kind met een spina bifida
Uitspraak
Woordafbreking
  • mis·maakt
Woordherkomst en -opbouw
stellend vergrotend overtreffend
onverbogen mismaakt mismaakter mismaaktst
verbogen mismaakte mismaaktere mismaaktste
partitief mismaakts mismaakters -

Bijvoeglijk naamwoord

mismaakt [1]

  1. (medisch) van een persoon dat hij of zij vanaf de geboorte een duidelijk zichtbare afwijking heeft
    • Maar het virus heeft hier tot nu toe geen epidemische vormen aangenomen: er zijn 43 lokale besmettingen bekend. Van de drieduizend mensen die zika meenamen uit het buitenland, kregen achttien vrouwen een kind met zikagerelateerde afwijkingen. Slechts over één daarvan, de normaal ogende dochter van een Venezolaans stel, is in de media verschenen. Hier circuleren geen dramatische beelden van mismaakte kinderen zoals in Brazilië. [2] 
Synoniemen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Werkwoord

vervoeging van: mismaken…
verbogen vorm: mismaakte

mismaakt

  1. voltooid deelwoord van mismaken

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
99 % van de Vlamingen.

Verwijzingen

  1. Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
  2. NRC Emilie van Outeren 21 september 2016