lež
Uiterlijk
- lež
- Afgeleid van het Proto-Slavische *lъžь
lež v
- leugen
- «Obvinil me ze lži.»
- Hij beschuldigde me van een leugen.
- «Obvinil me ze lži.»
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | lež | lži |
| genitief | lži | lží |
| datief | lži | lžím |
| accusatief | lež | lži |
| vocatief | lži | lži |
| locatief | lži | lžích |
| instrumentalis | lží | lžemi |
|
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
lež
- informeel tweede persoon enkelvoud gebiedende wijs van het imperfectieve werkwoord ležet