kiepen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Andere schrijfwijzen Niet te verwarren met: keepen


Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • kie·pen
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘omwerpen’ voor het eerst aangetroffen in 1914 [1]
  • van het Duits kippen "kantelen" [2]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
kiepen
kiepte
gekiept
zwak -t volledig

Werkwoord

kiepen

  1. laten kantelen
    • Zij kiepte haar glas omver. 
  2. laten vallen, neergooien
    • Hij kiepte een hele lading hout op het vuur. 
  3. kantelen
    • Door de storm kiepte de hele tent omver. 
Afgeleide begrippen
Hyponiemen
Afgeleide begrippen

Zelfstandig naamwoord

kiepen mv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord kiep

Gangbaarheid

97 % van de Nederlanders;
87 % van de Vlamingen.

Verwijzingen