kippen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  kippen    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈkɪpə(n) / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• kip·pen

Woordherkomst en -opbouw

• [A]  kip zn  met de uitgang -en
• [2\B] van Duits  kippen ww , in de betekenis van ‘kantelen’ aangetroffen vanaf 1904

Zelfstandig naamwoord

de [A] kippen mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord kip

   ▸ Hij liet zich meevoeren door deze mensen die hem alleen zouden aanspreken als ze iets van hem wilden, als ze van hun varkens, geiten of kippen af moesten.

   ▸ Aan de linkerkant van de tuin was de begroeiing lager en kwam je via een grindpad bij de volière met kanaries en tropische zangvogels, en de hokken met kippen en duiven.

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
kippen	kipte	gekipt
zwak -t	volledig

Werkwoord

[B] kippen

1. overgankelijk (verouderd) laten vallen, laten kantelen

Synoniemen

• kiepen (meer gangbare uitspraakvariant)

Gangbaarheid

• Het woord kippen staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "kippen" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.