kent

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • kent

Werkwoord

vervoeging van
kennen

kent

  1. tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kennen
    • Jij kent. 
  2. derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kennen
    • Hij kent. 
  3. verouderde gebiedende wijs meervoud van kennen
    • Kent! 


Turks

Woordafbreking
  • kent
enkelvoud meervoud
nominatief   kent     kentler  
genitief   kentin     kentlerin  
datief   kente     kentlere  
accusatief   kenti     kentleri  
locatief   kentte     kentlerde  
ablatief   kentten     kentlerden  

Zelfstandig naamwoord

kent

  1. (aardrijkskunde) stad
Synoniemen