gradient
![]() |
- Afgeleid van het Latijnse gradiens
gradient m
- (natuurkunde)(wiskunde) gradiënt; mate van verandering van een grootheid per eenheid van lengte, in de richting waarin die verandering het sterkst is (ofwel (nabla inwendig werkend op de vector f))
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
gradient m
- (natuurkunde)(wiskunde) gradiënt; mate van verandering van een grootheid per eenheid van lengte, in de richting waarin die verandering het sterkst is (ofwel (nabla inwendig werkend op de vector f))
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
- IPA: /gradɪjɛnt/
- gra·dient
- Afgeleid van het Latijnse gradiens
- (natuurkunde)(wiskunde) gradiënt; mate van verandering van een grootheid per eenheid van lengte, in de richting waarin die verandering het sterkst is (ofwel (nabla inwendig werkend op de vector f))
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
- Internetová jazyková příručka - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch)
- Slovník spisovného jazyka českého - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch)
- Příruční slovník jazyka českého - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch)
- Česko-německý slovník Fr. Št. Kotta - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch)
Categorieën:
- Woorden in het Pools
- Woorden in het Pools met IPA-weergave
- Woorden in het Pools met audioweergave
- Zelfstandig naamwoord in het Pools
- Natuurkunde in het Pools
- Wiskunde in het Pools
- Woorden in het Slowaaks
- Zelfstandig naamwoord in het Slowaaks
- Natuurkunde in het Slowaaks
- Wiskunde in het Slowaaks
- Woorden in het Tsjechisch
- Woorden in het Tsjechisch met IPA-weergave
- Zelfstandig naamwoord in het Tsjechisch
- Natuurkunde in het Tsjechisch
- Wiskunde in het Tsjechisch
- Mannelijk zelfstandig naamwoord in het Tsjechisch
- Onbezield mannelijk zelfstandig naamwoord in het Tsjechisch
- Verouderd in het Tsjechisch