clot
Uiterlijk
- erfwoord Via Angelsaksisch clott van Protogermaans *klutto-. Etymologisch verwant met o.a. Deens klods, Duits Klotz, Nederlands kloot.[1]
| enkelvoud | meervoud |
|---|---|
| clot | clots |
clot
- klomp [2], klonter
- (scheldwoord) idioot, stommeling
| vervoeging | |
|---|---|
| onbepaalde wijs | to clot |
| he/she/it | clots |
| verleden tijd | clotted |
| voltooid deelwoord |
clotted |
| onvoltooid deelwoord |
clotting |
| gebiedende wijs | clot |
clot
- onovergankelijk klonteren, samenklonteren, stollen
- overgankelijk doen klonteren, doen samenklonteren, doen stollen