carpus

Latijn

Uitspraak

• IPA: /ˈkar.pus/

Woordherkomst en -opbouw

• van Oudgrieks καρπός (karpós)

Zelfstandig naamwoord

carpus m

1. (anatomie) pols

Afgeleide begrippen

•  carpalis bn 

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	carpus	carpī
genitief	carpī	carpōrum
datief	carpō	carpīs
accusatief	carpum	carpōs
vocatief	carpe	carpī
ablatief	carpō	carpīs