caelum
caelum o
- hemel (van op aarde zichtbare ruimte)
- hemel (woonplaats der goden)
- hemel (toppunt van roem of geluk)
- hemel (binnenzijde van een gewelf)
- (gereedschap) graveerstift, burijn
- (Oud-Latijn) caelus vandaar kerkelijk mv. caeli
- caelum ac terras miscere
- alles ondersteboven keren
- caelum contigere
- tot in de wolken reiken
- de caelo servare
- de hemelteken waarnemen
- de caelo tangi/percuti
- door de bliksem getroffen worden
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | caelum | caela |
| genitief | caelī | caelōrum |
| datief | caelō | caelīs |
| accusatief | caelum | caela |
| vocatief | caelum | caela |
| ablatief | caelō | caelīs |