aestimare/vervoeging

vervoeging van het Latijnse werkwoord aestĭmāre
Indicativus
Praesens				Imperfectum				Futurum simplex
actief		passief		actief		passief		actief		passief
ego	aestĭmō	ego	aestĭmor	ego	aestĭmābam	ego	aestĭmābar	ego	aestĭmābō	ego	aestĭmābor
tū	aestĭmās	tū	aestĭmāris	tū	aestĭmābās	tū	aestĭmābāris	tū	aestĭmābis	tū	aestĭmāberis
is, ea, id	aestĭmat	is, ea, id	aestĭmātur	is, ea, id	aestĭmābat	is, ea, id	aestĭmābātur	is, ea, id	aestĭmābit	is, ea, id	aestĭmābitur
nōs	aestĭmāmus	nōs	aestĭmāmur	nōs	aestĭmābāmus	nōs	aestĭmābāmur	nōs	aestĭmābimus	nōs	aestĭmābimur
vōs	aestĭmātis	vōs	aestĭmāminī	vōs	aestĭmābātis	vōs	aestĭmābāminī	vōs	aestĭmābitis	vōs	aestĭmābiminī
eī/iī, eae, ea	aestĭmant	eī/iī, eae, ea	aestĭmantur	eī/iī, eae, ea	aestĭmābant	eī/iī, eae, ea	aestĭmābantur	eī/iī, eae, ea	aestĭmābunt	eī/iī, eae, ea	aestĭmābuntur
Perfectum				Plusquamperfectum				Futurum exactum
actief		passief		actief		passief		actief		passief
ego	aestĭmāvī	ego	aestĭmātus, -a, -um sum	ego	aestĭmāveram	ego	aestĭmātus, -a, -um eram	ego	aestĭmāverō	ego	aestĭmātus, -a, -um erō
tū	aestĭmāvistī	tū	aestĭmātus, -a, -um es	tū	aestĭmāverās	tū	aestĭmātus, -a, -um erās	tū	aestĭmāveris	tū	us, -a, -um eris
is, ea, id	aestĭmāvit	is, ea, id	aestĭmātus, -a, -um est	is, ea, id	aestĭmāverat	is, ea, id	aestĭmātus, -a, -um erat	is, ea, id	aestĭmāverit	is, ea, id	aestĭmātus, -a, -um erit
nōs	aestĭmāvimus	nōs	aestĭmātī, -ae, -a sumus	nōs	aestĭmāverāmus	nōs	aestĭmātī, -ae, -a erāmus	nōs	aestĭmāverimus	nōs	aestĭmātī, -ae, -a erimus
vōs	aestĭmāvistis	vōs	aestĭmātī, -ae, -a estis	vōs	aestĭmāverātis	vōs	aestĭmātī, -ae, -a erātis	vōs	aestĭmāveritis	vōs	aestĭmātī, -ae, -a eritis
eī/iī, eae, ea	aestĭmāvērunt	eī/iī, eae, ea	aestĭmātī, -ae, -a sunt	eī/iī, eae, ea	aestĭmāverant	eī/iī, eae, ea	aestĭmātī, -ae, -a erant	eī/iī, eae, ea	aestĭmāverint	eī/iī, eae, ea	aestĭmātī, -ae, -a erunt

Subiunctivus
Praesens				Imperfectum
actief		passief		actief		passief
ego	aestĭmem	ego	aestĭmer	ego	aestĭmārem	ego	aestĭmārer
tū	aestĭmēs	tū	aestĭmēris	tū	aestĭmārēs	tū	aestĭmārēris
is, ea, id	aestĭmet	is, ea, id	aestĭmētur	is, ea, id	aestĭmāret	is, ea, id	aestĭmārētur
nōs	aestĭmēmus	nōs	aestĭmēmur	nōs	aestĭmārēmus	nōs	aestĭmārēmur
vōs	aestĭmētis	vōs	aestĭmēminī	vōs	aestĭmārētis	vōs	aestĭmārēminī
eī/iī, eae, ea	aestĭment	eī/iī, eae, ea	aestĭmentur	eī/iī, eae, ea	aestĭmārent	eī/iī, eae, ea	aestĭmārentur
Perfectum				Plusquamperfectum
actief		passief		actief		passief
ego	aestĭmāverim	ego	aestĭmātus, -a, -um sim	ego	aestĭmāvissem	ego	aestĭmātus, -a, -um essem
tū	aestĭmāverīs	tū	aestĭmātus, -a, -um sīs	tū	aestĭmāvissēs	tū	aestĭmātus, -a, -um essēs
is, ea, id	aestĭmāverit	is, ea, id	aestĭmātus, -a, -um sit	is, ea, id	aestĭmāvisset	is, ea, id	aestĭmātus, -a, -um esset
nōs	aestĭmāverīmus	nōs	aestĭmātī, -ae, -a sīmus	nōs	aestĭmāvissēmus	nōs	aestĭmātī, -ae, -a essēmus
vōs	aestĭmāverītis	vōs	aestĭmātī, -ae, -a sītis	vōs	aestĭmāvissētis	vōs	aestĭmātī, -ae, -a essētis
eī/iī, eae, ea	aestĭmāverint	eī/iī, eae, ea	aestĭmātī, -ae, -a sint	eī/iī, eae, ea	aestĭmāvissent	eī/iī, eae, ea	aestĭmātī, -ae, -a essent

Imperativus
Praesens				Futurum
actief		passief		actief		passief
2e pers. enk.	aestĭmā	2e pers. enk.	aestĭmāre	2e pers. enk.	aestĭmātō	2e pers. enk.	aestĭmātor
				3e pers. enk.	aestĭmātō	3e pers. enk.	aestĭmātor
2e pers. mv.	aestĭmāte	2e pers. mv.	aestĭmāmini	2e pers. mv.	aestĭmātōte
				3e pers. mv.	aestĭmantō	3e pers. mv.	aestĭmantor

Infinitivus
Praesens		Perfectum		Futurum
actief	passief	actief	passief	actief	passief
aestĭmāre	aestĭmārī	aestĭmāvisse	aestĭmātum, -am, -um esse	aestĭmātūrum, -am, -um esse	aestĭmātum īrī

Participium
Praesens	Perfectum	Futurum
actief	passief	actief
aestĭmāns, -ntis	aestĭmātus, -a, -um	aestĭmātūrus, -a, -um

Gerundium	Gerundivum	Supinum
aestĭmāndum, -a	aestĭmāndus, -a, -um	aestĭmātum, aestĭmātū