imperativus

Latijn

Zelfstandig naamwoord

imperativus m

1. gebiedende wijs, imperatief

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	imperativus	imperativī
genitief	imperativī	imperativōrum
datief	imperativō	imperativīs
accusatief	imperativum	imperativōs
vocatief	imperative	imperativī
ablatief	imperativō	imperativīs