aestimare

Latijn

Uitspraak

• IPA: /ˌaɛ̯stɪˈmaːrɛ/

Woordafbreking

• ae·sti·ma·re

Woordherkomst en -opbouw

• In de oudste geschriften was de vorm "aestumare". Het eerste deel is  aes zn  koper, brons" en het tweede deel "timare" is wellicht verwant met Oudgrieks τιμάω (timáo) "de waarde bepalen".

stamtijd
infinitief	1e pers. enk. ind. praes. act.	1e pers. enk. ind. perf. act.	supinum
aestĭmāre	aestĭmo	aestĭmāvi	aestĭmātum
eerste vervoeging	volledig

Werkwoord

aestĭmāre

1. schatten, beoordelen
2. achten, waarderen
3. geloven, menen

Schrijfwijzen

• aestumare

Overerving en ontlening

    Ontlening

Engels: estimate

Frans: estimer