Gefecht
Uiterlijk
- Ge·fecht
- Naamwoord van handeling van het Duitse werkwoord fechten met het voorvoegsel ge-
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | das Gefecht | die Gefechte |
| genitief | des Gefechtes des Gefechts | der Gefechte |
| datief | dem Gefecht | den Gefechten |
| accusatief | das Gefecht | die Gefechte |
Gefecht, o
- [1]: Feuergefecht
- [1]: gefechtsbereit
- [1]: Gefechtsbereitschaft
- [1]: gefechtsklar
- [1]: Gefechtslage
- [1]: Gefechtsstand
- [1]: Seegefecht
- [2]: (figuurlijk) Wortgefecht
- außer Gefecht setzen
buiten gevecht stellen