voertuig

Nederlands

Uitspraak

• IPA:
  • (Nederland) ˈvuːrtœyx/
  • (Vlaanderen) /ˈvuːrtœx/

Woordafbreking

• voer·tuig

Woordherkomst en -opbouw

• Samenstelling van voer (stam van het werkwoord voeren) en tuig, een tuig om te voeren dus.

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	voertuig	voertuigen
verkleinwoord	voertuigje	voertuigjes

Zelfstandig naamwoord

voertuig o

1. vervoermiddel met wielen of glijvlakken voor het vervoer over land van personen en goederen

   Heden ten dage is de auto het meest gebruikte voertuig.

Hyponiemen

• brandweervoertuig, motorvoertuig, pantservoertuig, railvoertuig

Verwante begrippen

• rijtuig
• vaartuig
• vliegtuig

Vertalingen

    1. door de mens gemaakt voorwerp, gewoonlijk op wielen, met als doel het verplaatsen van mensen of goederen   

Afrikaans: voertuig (af) Arabisch: مركبة (ar) Catalaans: vehicle (ca) Chinees: 车辆 (zh) Deens: køretøj (da) Duits: Fahrzeug (de) Engels: vehicle (en) Frans: véhicule (fr) Grieks: όχημα (el) Hebreeuws: רכב (he) Italiaans: veicolo (it)

Japans: 車両 (ja) Koreaans: 자동차 (ko) Pools: pojazd (pl) Portugees: veículo (pt) Russisch: транспортное средство (ru) Spaans: vehículo (es) m, coche (es) m Zweeds: fordon (sv) Vietnamees: xe (vi) Welsh: cerbyd (cy)

Afrikaans

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	voertuig	voertuie

Zelfstandig naamwoord

voertuig

1. voertuig