richting
Uit WikiWoordenboek
Inhoud |
Nederlands
Uitspraak
- Geluid: richting (hulp, bestand)
- IPA:
- (Noord-Nederland): /ˈrɪχtɪŋ/
- (Vlaanderen, Brabant, Limburg): /ˈrɪxtɪŋ/
Woordafbreking
- rich·ting
Voorzetsel
richting
- de kant op van, in de richting van
- Hij ging richting het toilet.
Vertalingen
1. de kant op van
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | richting | richtingen |
| verkleinwoord | richtinkje | richtinkjes |
Zelfstandig naamwoord
richting v
- de juiste kant
- De richting was niet duidelijk aangegeven.
Afgeleide begrippen
Limburgs
Uitspraak
- IPA: /ˈrɪxtɪŋ(g)/ (Etsbergs)
Zelfstandig naamwoord
richting v
Verbuiging
| enkelvoud | meervoud | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| geheel | gemuteerd | verkleind | gemuteerd verkleind | geheel | gemuteerd | verkleind | gemuteerd verkleind | |
| nominatief | richting | - | richtingske | - | richtinger | - | richtingskes | - |
| genitief | richting | - | richtingskes | - | richtinger | - | richtingskes | - |
| locatief | richtinges | - | richtingeske | - | richtingese | - | richtingeskes | - |
| datief | richting | - | richtingske | - | richtinger | - | richtingskes | - |
| accusatief | richting | - | richtingske | - | richtinger | - | richtingskes | - |
