richting

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  richting    (hulp, bestand)
• IPA:
  • (Noord-Nederland): /ˈrɪχtɪŋ/
  • (Vlaanderen, Brabant, Limburg): /ˈrɪxtɪŋ/

Woordafbreking

• rich·ting

Woordherkomst en -opbouw

• Naamwoord van handeling van richten met het achtervoegsel -ing

Voorzetsel

richting

1. de kant op van, in de richting van

   Hij ging richting het toilet.

Vertalingen

    1. de kant op van   

Afrikaans: rigting (af) Duits: richtung (de) Engels: direction (en) Frans: direction (fr)

Limburgs: richting (li) v Oudnoors: staða v Pools: kierunek (pl) m

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	richting	richtingen
verkleinwoord	richtinkje	richtinkjes

Zelfstandig naamwoord

richting v

1. de juiste kant

   De richting was niet duidelijk aangegeven.

Afgeleide begrippen

• richtingaanwijzer, richtingsgevoel

Limburgs

Uitspraak

• IPA: /ˈrɪxtɪŋ(g)/ (Etsbergs)

Zelfstandig naamwoord

richting v

1. richting

Verbuiging

	enkelvoud				meervoud
	geheel	gemuteerd	verkleind	gemuteerd verkleind	geheel	gemuteerd	verkleind	gemuteerd verkleind
nominatief	richting	-	richtingske	-	richtinger	-	richtingskes	-
genitief	richting	-	richtingskes	-	richtinger	-	richtingskes	-
locatief	richtinges	-	richtingeske	-	richtingese	-	richtingeskes	-
datief	richting	-	richtingske	-	richtinger	-	richtingskes	-
accusatief	richting	-	richtingske	-	richtinger	-	richtingskes	-