pater

Latijn

Woordafbreking

• pa·ter

Zelfstandig naamwoord

pătĕr m

1. (familie) vader m

   «Pater maritus matris est.»

   Vader is de echtgenoot van moeder.

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	pater	patrēs
genitief	patris	patrum
datief	patrī	patribus
accusatief	patrem	patrēs
vocatief	pater	patrēs
ablatief	patre	patribus

Overerving en ontlening

    Overerving (via vulgair Latijn *patrę)

Aragonees: pai Catalaans: pare Francoprovençaals: pare Frans: père Galicisch: pai Italiaans: padre Ladinisch: père

Napolitaans: pate, pàte Occitaans: paire, pair Portugees: pai Siciliaans: patri Spaans: padre Venetiaans: pare

    Ontlening

Esperanto: patro Ido: patro Interlingua: patre

Nederlands: pater Novial: patro