koppel

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • kop·pel
enkelvoud meervoud
naamwoord koppel koppels
verkleinwoord koppeltje koppeltjes

Zelfstandig naamwoord

koppel o

  1. tweetal
  2. aantal bij elkaar behorende dieren of zaken
  3. (natuurkunde) stelsel van twee in absolute zin gelijke en evenwijdige krachten, waarvan de werklijnen niet samenvallen en die in tegengestelde richting werken
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Verwante begrippen
Vertalingen

Meer informatie

enkelvoud meervoud
naamwoord koppel koppels
verkleinwoord koppeltje koppeltjes

Zelfstandig naamwoord

koppel m

  1. draagriem, vooral om een sabel, bajonet enz. aan te dragen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Werkwoord

vervoeging van
koppelen

koppel

  1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van koppelen
    Ik koppel.
  2. gebiedende wijs van koppelen
    Koppel!
  3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van koppelen
    Koppel je?