kleden

Nederlands

Woordafbreking

• kle·den

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
kleden 'kle.dən	kleedde 'kle.də	gekleed ɣə'klet
zwak -d	volledig

Werkwoord

kleden

1. kleren aandoen
2. (wederkerend), zich ~: met weefsel bedekken, van kleding voorzien

   Zij kleedt zich altijd volgens de laatste mode.

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
kleden	kledend
kleed	gekleed
kleding

Gelijkklinkende woorden

• kleedden

Synoniemen

• aankleedden

Vertalingen

    1. kleren aandoen   

Duits: kleiden (de)

Oudnoors: dubba, klǽða

    2. met weefsel bedekken, van kleding voorzien   

Duits: (sich) kleiden (de)

Oudnoors: dubba, klǽða

Zelfstandig naamwoord

kleden mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord kleed

Synoniemen

• klederen, kleren