uitkleden

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• uit·kle·den

Woordherkomst en -opbouw

• Samenstelling van kleden met het voorvoegsel uit-

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
uitkleden	kleedde uit	uitgekleed
zwak -d	volledig

Werkwoord

uitkleden

1. (wederkerend) zich ~ de eigen kleding afnemen

   Hij had zich net uitgekleed om naar bed te gaan.

2. (overgankelijk) van kleding ontdoen

   Zij kleedde haar kindje uit en legde hem in zijn bedje.

3. (overgankelijk) overdrachtelijk iemand financieel zwaar benadelen

   Hij werd door die woekeraar helemaal uitgekleed.