vuren

Vuren.

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  vuren    (hulp, bestand)
• IPA: /vy.rə(n)/

Woordafbreking

• vu·ren

Woordherkomst en -opbouw

• ww: met vuur wordt het buskruit ontstoken
• bn: leenwoord uit het Oudnoor(d)s, in de betekenis van ‘van vurenhout’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1285

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
vuren	vuurde	gevuurd
zwak -d	volledig

Werkwoord

vuren

1. inergatief schoten lossen

   ▸ Hij hoefde in Zuidoost-Azië alleen maar houwitsers af te vuren op niets en niemand, dag in dag uit, ongeduldig wachtend op het moment dat het voorbij was en een vliegtuig hem kwam halen, hem naar huis bracht.

   • Zij vuurden op de aanstormende vijand. 

Synoniemen

• schieten

Hyponiemen

• aanvuren, afvuren, doorvuren, staakt-het-vuren, terugvuren, vervuren

Vertalingen

    1. schoten lossen   

Duits: feuern (de), schießen (de) Engels: fire (en), shoot (en)

Frans: tirer (fr) Spaans: tirar (es), disparar (es)

	stellend
onverbogen	(alleen attributief)
verbogen

Bijvoeglijk naamwoord

vuren

1. gemaakt van dennenhout of het hout van een spar

Synoniemen

• vurenhouten

Zelfstandig naamwoord

de vuren mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord vuur

   ▸ In de oorlog had hij wel voor hetere vuren gestaan; toen was het pas echt gevaarlijk geweest.

   ▸ De Zweden dansen tijdens de midzomeravond om de meiboom en in andere landen worden vuren aangestoken om het verleden te verbranden.

Gangbaarheid

• Het woord vuren staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "vuren" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.