perfect

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • per·fect
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘volmaakt’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1479 [1]
stellend vergrotend overtreffend
onverbogen perfect perfecter perfectst
verbogen perfecte perfectere perfectste
partitief perfects perfecters -

Bijvoeglijk naamwoord

perfect

  1. zonder enig gebrek
    • De perfecte man of vrouw bestaat niet. 
     Want het was goed hier, om niet te zeggen perfect, en ik zag geen reden waarom ik hier niet net zo lang zou kunnen blijven tot ik wist waar ik naartoe moest gaan.[2]
Synoniemen
Antoniemen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
100 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen


Engels

Woordafbreking
  • per·fect

Bijvoeglijk naamwoord

perfect

  1. perfect, volmaakt.
  2. (taalkunde) voltooid