observator

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  observator    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• ob·ser·va·tor

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘waarnemer’ voor het eerst aangetroffen in 1768
• Naamwoord van handeling van observeren met het achtervoegsel -ator

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	observator	observatoren observators
verkleinwoord	observatortje	observatortjes

Zelfstandig naamwoord

de observator m

1. (beroep) iemand die observeert (waarnemingen doet)

Synoniemen

• waarnemer

Verwante begrippen

• mannelijke vorm van observatrice

Vertalingen

    1. (beroep) iemand die observeert (waarnemingen doet)   

Duits: Beobachter (de) m Engels: observer (en)

Spaans: observador (es) m

Gangbaarheid

• Het woord observator staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "observator" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
97 %	van de Vlamingen.