mun

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Zweeds

Zelfstandig naamwoord

mun g

  1. mond
Verbuiging
  enkelvoud meervoud
onbepaald bepaald onbepaald bepaald
nominatief   mun     munnen     munnar     munnarna  
genitief   muns     munnens     munnars     munnarnas